Sierra Leone jest to jedno z najbiedniejszych państw świata, do niedawna pogrążone w długoletniej wojnie domowej. Gospodarka tego państwa głównie oparta jest o wydobycie diamentów. Obenie bardzo potrzebna jest pomoc humanitarna dla ludności tego kraju. Read the rest of this entry »
Plemiona te zajmują się rolnictwem. Wokół wioski mieszczą się ogrody, w których kobiety uprawiają pomidory, maniok, kartofle, inne warzywa i niektóre owoce. Ziemia w tych ogrodach jest bardzo żyzna, bowiem jest nawożona odchodami zwierząt hodowanych w wiosce.
W miarę posuwania się na południe i oddalania od Sahary, wjezdża się w nowy krajobraz: sawannę. Jest to strefa klimatyczna, gdzie stale jest ciepło, a temperatury są wyższe niż 20°C, zaś pory roku bardzo różne: pora deszczowa w lecie i pora sucha odpowiadająca zimie, która może przedłużyć się do 8 lub 9 miesięcy.
Fatamorgana jest zjawiskiem, które można często zaobserwować na pustyni? W czasie wielkich upałów zdarza się, że patrząc na jakiś odległy przedmiot, szczególnie na wschodzie, widzimy jego odwrócony obraz, tak jakby odbijał się w tafli wody. Tak więc: złudzenie jest tylko zjawiskiem optycznym wynikającym z refrakcji promieni światła przez warstwy powietrza w atmosferze. Stąd mamy do czynienia z fałszywym obrazem oddalonych przedmiotów. Najbardziej znane złudzenia to te, które opisują osoby, które zgubiły się na pustyni i po
długich godzinach marszu w słońcu zaczynają odczuwać ogromne pragnienie. Wtedy pojawiający się blask na piasku sprawia, iż mają wrażenie otaczającej ich wokół wody.
W obozie każda rodzina ma swój namiot zrobiony ze zszytych kozich skór. Podtrzymują go pale wbite w ziemię. Jest on łatwy do montowania i transportu.
Podstawowym pożywieniem Tuaregów są placki ze zbóż, przede wszystkim z prosa. Natomiast z mleka wielbłądzic i kóz robią sery i kumys. W pewne szczególne dni jedzą mięso z owiec i daktyle.
Piją duże ilości herbaty, jest to napój szczególnie ceniony przez Tuaregów. Podają ją swoim gościom jako symbol powitania.
Tuaregowie są ludem, który mieszka na pograniczu Sahary. Należy on do rasy białej zwanej Berberami. Ich życie zostało zorganizowane tak, aby mogli przezwyciężać trudności, jakie niesie ze sobą pustynia. Jest to lud koczowniczy, czyli ludzie, którzy nie mieszkają na stałe w jednym miejscu, lecz przemieszczają się wzdłuż Sahary. W tym celu korzystają z najlepszych środków transportu, jakie są dostępne na pustyni: wielbłądów, a także osłów i zebu.
Tuaregowie zajmują się hodowlą. Gdy spotykają miejsce nadające się na pastwisko dla zwierząt, rozbijają swoje obozy.
Oazy są to takie miejsca na pustyni, gdzie na nieznacznej głębokości występuje słodka woda gruntowa, dzięki której jest tam także roślinność. Woda w oazie pochodząca z pobliskich gór może pojawiać się w postaci źródeł bijących w sposób naturalny lub dzięki wykopaniu studni.
Roślinność na pustyni jest bardzo uboga, na suchej i nieurodzajnej ziemi rośliny nie mogą się rozwijać. Jedynie na obrzeżach pustyni, w strefie zwanej Sahel, występują bardzo słabo rosnące grupy krzewów i półkrzewów, przystosowanych do długiej suszy.
Na Saharze panuje klimat pustynny. Prawie nigdy nie pada deszcz, a temperatury są bardzo wysokie. Gdy czasami przychodzą deszcze, są one wyjątkowo skąpe, a upał sprawia, że woda bardzo szybko paruje. Należy wspomnieć jeszcze o silnych wahaniach dobowych temperatury. W ciągu dnia dochodzi ona do 40°C, w nocy spada bardzo szybko do 0°C.
Sahara jest największą pustynią świata. Położona jest na północy Afryki, obejmuje prawie całą Algierię, Niger, Libię, Egipt i Mauretanię, a także znaczną część Maroka, Tunezji, Mali, Czadu i Sudanu. Jej powierzchnia jest około szesnastokrotnie większa niż powierzchnia Polski.
Sahara nie zawsze była pustynią. Świadczą o tym znalezione prehistoryczne malowidła, na których można zobaczyć rysunki zwierząt charakterystycznych dla ziem żyznych, jakich nie spotyka się na pustyni. Jej granice ulegają ciągłym zmianom, co roku pustynia posuwa się o kilka metrów w głąb kontynentu.